Montaż przedścianki z płyt G-K krok po kroku

 

Komfort akustyczny jest bardzo ważny w codziennym życiu. Nic nie jest w stanie tak szybko wyprowadzić nas z równowagi, jak dochodzące zza ściany odgłosy rozmów, telefonu czy dźwięki ulubionego przeboju sąsiada.

 

 

SPOSÓB NA HAŁAŚLIWEGO SĄSIADA

Najprostszym sposobem na poprawienie izolacyjności akustycznej przegrody (ściany), czyli na zwiększenie jej izolacyjności, jest montaż tzw. przedścianki w systemie suchej zabudowy

Przed przystąpieniem do wykonania przedścianki jako dodatkowej przegrody, zwiększającej izolacyjność akustyczną całej ściany, trzeba zdać sobie sprawę z tego, że istnieje tzw. przenoszenie boczne dźwięków. Jest to efekt przenoszenie części dźwięków powietrznych (rozmowy, muzyka) i uderzeniowych (odgłos kroków) przez przylegające elementy budynku — ściany, sufity i podłogi. Zła izolacja akustyczne tych elementów powoduje, że postawienie przedścianki może nie rozwiązać wszystkich naszych problemów związanych z hałaśliwym sąsiedztwem.


JAKĄ PŁYTĘ G-K ZASTOSOWAĆ DO WYKONANIA PRZEDŚCIANKI?

W przypadku ścian murowanych w technologii masywnej obowiązuje zasada, że im zastosowany materiał jest cięższy, tym izolacyjność akustyczna przegrody większa. W przypadku ścian o konstrukcji szkieletowej bardzo ważna jest masa okładziny, czyli płyty gipsowo-kartonowej użytej do zbudowania przedścianki. Najwyższy poziom izolacyjności uzyskamy, stosując okładzinę ze specjalnych, akustycznych płyt gipsowo-kartonowych lub z twardej płyty Knauf Diamant. Przy użyciu standardowych płyt gipsowo-kartonowych uzyskamy niższe parametry izolacyjności akustycznej.


JAKIE BŁĘDY SĄ NAJCZĘŚCIEJ POPEŁNIANE PRZY WYKONYWANIU PRZEDŚCIANEK?

  • skręcanie profili CD z profilami UD za pomocą wkrętów
  • nie stosowanie taśmy akustycznej pod profilami obwodowymi i łącznikami bezpośrednimi
  • zbyt duży rozstaw łączników bezpośrednich (max. co 90 cm) lub ich brak, co skutkuje małą sztywnością elementu, a nawet powstawaniem późniejszych spękań okładziny
  • niestaranny montaż izolacji z wełny mineralnej lub szklanej - braki miedzy profilami CD i obudowywaną ścianą
  • niestosowanie dodatkowych profili CD przy ścianach bocznych jako profili montażowych
  • przykręcanie okładziny do profili UD - skutkiem są spękania okładziny
  • podczas szpachlowania styków: ściana masywna - okładzina przedścianki, zapominanie o stosowaniu taśmy ślizgowej, która zabezpiecza przed wiązaniem się masy szpachlowej z tynkiem i okładzina przedścianki. Związanie masy szpachlowej z tynkiem i okładzina przedścianki powoduje, ze w połączeniu miedzy nimi nie ma dylatacji, co sprawia, ze z czasem dochodzi do nieregularnych spękań w narożnikach miedzy ściana a przedscianką
 
Krok po kroku

 

 

Krok 1.

Podczas montażu przedścianki pierwsza czynnością jest oczywiście wytrasowanie miejsca montażu konstrukcji z profili UD i CD.

 
 

Krok 2.

Czynnością kolejną jest przycięcie na odpowiednią długość profili UD, stanowiących konstrukcję obwodową, montowaną do ścian, sufitu i podłogi. Po przycięciu i przed montażem nie możemy zapomnieć o przyklejeniu specjalnej samoprzylepnej taśmy akustycznej, zapobiegającej przenoszeniu drgań z konstrukcji na otaczające elementy podłoża. Taśma akustyczna powinna zostać przyklejona do wszystkich profili obwodowych.

 
 

Krok 3.

Po zamontowaniu profili UD przystępujemy do wyznaczenia miejsca montażu pionowych profili CD. Profile CD ustawiane są w rozstawie osiowym co 60 cm. Wkładane są góra i dołem w profile UD i montowane do ścian przy pomocy łączników bezpośrednich tzw. ES-ów. Okładzina przykręcana będzie później tylko do tych profili. Dlatego przy jednej i drugiej ścianie dostawiamy dodatkowo po jednym profilu CD, oddalonym maksymalnie 10 cm od ścian. Łączniki bezpośrednie mocujemy do ściany przy pomocy elementów łączących, np. kołków rozporowych (w zależności od rodzaju podłoża). Bardzo ważne jest przyklejenie do każdego takiego łącznika pasków taśmy akustycznej, która również w tym przypadku wyeliminuje przenoszenie drgań z konstrukcji na ścianę i odwrotnie. Maksymalny rozstaw pionowy łączników bezpośrednich wynosi 90 cm.

 
 

Krok 4.

Po zamontowaniu łączników bezpośrednich możemy przystąpić do ustawiania profili CD i wstępnego ich ustawienia w pionie.

 
 

Krok 5.

Kolejna, bardzo istotna czynnością, jest skręcenie uchwytów bezpośrednich z profilem CD. Czynność te wykonuje się za pomocą wkrętów LN 3,5, 9,5 mm. Profil CD przy pomocy poziomnicy należy ustawić pionowo w dwóch płaszczyznach, a następnie przy pomocy dwóch wkrętów skręcić z łącznikiem bezpośrednim.

 
 

Krok 6.

Po wykonaniu konstrukcji przystępujemy do ułożenia dodatkowej warstwy materiału izolacyjnego — np. wełny mineralnej. Jest to bardzo ważna czynność, mająca duży wpływ na efekt końcowy. Powinniśmy używać tutaj wełny o deklarowanej i potwierdzonej badaniami izolacyjności akustycznej. Bardzo istotne jest staranne, tzn. „szczelne" ułożenie materiału, również w przestrzeni za profilami. Płyty z wełny powinny być układane w poszczególnych polach z przesunięciem (przewiązanie jak w ścianie murowanej).

 
 

Krok 7.

Do tak wykonanej konstrukcji, uzupełnionej materiałem izolacyjnym, możemy zacząć przykręcać okładzinę z płyt gipsowo-kartonowych. Okładzina może być wykonana z dwóch warstw płyt, co poprawi izolacyjność akustyczną i odporność mechaniczną, przy niewielkim zwiększeniu kosztów. Płytę przykręcamy tylko do konstrukcji pionowej, wykonanej z profili CD. Rozstaw wkrętów TN może wynosić maksymalnie 25 cm.

 
 

Krok 8.

Należy unikać skręcania płyty, stanowiącej okładzinę z profilami UD, zamontowanymi do podłogi i stropu, ponieważ skręcenie tych elementów powoduje później spękania połączeń płyt. Podobnie postępujemy w przypadku profili UD, zamontowanych do ścian bocznych stykających się z przedścianką. W tym przypadku dokładamy po jednym profilu CD, o czym wspomniano przy montażu konstrukcji.

 
 

Krok 9.

Ostatnią czynnością, związaną z montażem przedścianki, jest szpachlowanie fug między płytami okładziny. W przypadku szczególnych wymagań masą szpachlową szpachlujemy całe powierzchnie płyt. Przy szpachlowaniu najważniejsze jest użycie właściwego produktu, służącego do spoinowania płyt, odpowiednie przygotowanie tego materiału i technologia spoinowania. Jej istotnym elementem jest zbrojenie spoiny taśmą z włókna szklanego lub papierową, ale taśmę tę należy wtopić w zaszpachlowaną spoinę, a nie przyklejać jej wcześniej do płyty i dopiero wtedy przykrywać ją masą gipsową.

 

 

 

Zobacz, co kupić

 

Potrzebne produkty

 

 
Knauf Taśma akustyczna 50 mm
Do systemów suchej zabudowy
 
Knauf Płyta Piano F 13
Akustyczna, ogniochronna
 
Knauf Płyta Piano HF 13
Akustyczna, ogniochronna, impregnowana
 
Knauf Uniflott
Wielofunkcyjna masa szpachlowa
 
Knauf Płyta Silentboard F13
Akustyczna